Granada.
Nog even over het hotel. Dit is eigenlijk een meeretage huizenblok, met in het midden een vierkante ruimte, waar verder niets aanwezig is. Ook niet op de bodem. Kennelijk is deze ruimte niet bereikbaar.
Veel kamers, zo ook de onze, hadden uitzicht op deze "binnenplaats". Nou ja om de preis kun je ook niet meer verwachten. Voor het raam staan de walking stokken van Barbara.
Dit is het straatje waaraan ons hotel is gelegen.
Het laatste stukje voor de Alhambra gaat stevig omhoog.
Maar dan ineens verschijnt ons doel, als we de laatste huizenrij achter ons hebben gelaten.
Bij het zien van al deze mooie zaken, lijkt het of de zon nog veller gaat schijnen.
Hieronder volgen een aantal indrukken van het Alahambra.
Nou, dan ik ook maar een keer.
Vanaf het hoogste punt heb je uitziocht zowel op een groene wereld als ook op de oude binnenstad van Granada.
Een stukje Europa waar we trots op mogen zijn. Gelukkig de laatste eeuwen verschoond gebleven van vernielingen door oorlogen. De moren hebben het hier eens voor het zeggen gehad.
Ook wordt er binnen de muren nog aan landbouw gedaan. In dit geval de aanbouw van pepers en verschillende kleuren.
Na een paar drankjes besloten we maar af te sluiten en 2 minuten later waren we weer in het hotel.
Nog even over het hotel. Dit is eigenlijk een meeretage huizenblok, met in het midden een vierkante ruimte, waar verder niets aanwezig is. Ook niet op de bodem. Kennelijk is deze ruimte niet bereikbaar.
Veel kamers, zo ook de onze, hadden uitzicht op deze "binnenplaats". Nou ja om de preis kun je ook niet meer verwachten. Voor het raam staan de walking stokken van Barbara.
Dit is het straatje waaraan ons hotel is gelegen.
We zijn nu op weg naar het Alhambra, waar Granada eigenlijk bekend om is.
We moeten nog opmerken dat Granada kwa bevolking er uit ziet als een studenten stad. Een beetje rommelig en ongeorganiseerd maar wel oergezellig.
We moeten nog opmerken dat Granada kwa bevolking er uit ziet als een studenten stad. Een beetje rommelig en ongeorganiseerd maar wel oergezellig.
Het laatste stukje voor de Alhambra gaat stevig omhoog.
Maar dan ineens verschijnt ons doel, als we de laatste huizenrij achter ons hebben gelaten.
Bij het zien van al deze mooie zaken, lijkt het of de zon nog veller gaat schijnen.
Hieronder volgen een aantal indrukken van het Alahambra.
Nou, dan ik ook maar een keer.
Vanaf het hoogste punt heb je uitziocht zowel op een groene wereld als ook op de oude binnenstad van Granada.
Een stukje Europa waar we trots op mogen zijn. Gelukkig de laatste eeuwen verschoond gebleven van vernielingen door oorlogen. De moren hebben het hier eens voor het zeggen gehad.
Ook wordt er binnen de muren nog aan landbouw gedaan. In dit geval de aanbouw van pepers en verschillende kleuren.
Jammer dat wij het Alahambra niet binnen konden i.v.m. de enorme toegang van toeristen. Alleen zij die voorbestellingen gedaan hebben konden naar binnen. Zelfs een groep Chinezen, die van ver gekomen zijn, konden er niet in. Maar de buitenwereld maakt al zoveel indruk dat wij vol tevreden waren.
Het was al laat in de middag dat wij een terrasje opzochten om wat te drinken en daarna ergens wat te gaan eten.
Bij ons drankje kregen we een schaaltje met lekkere dingen. Stukjes kaas, olijven en nog veel meer. We besloten om nog maar een drankje te nemen en weer kwamen schaaltjes met lekkere zaken. We hebben er maar van genoten en mensen bekeken die langs kwamen. De tapa's die, zoals wij later vernamen, zo genoemd worden hadden onze magen reeds gevuld. Ik moet ook zeggen dat zulke rijkelijk gepresenteerde tapa niet vaak hebben gehad. Eén keertje op omze reis richting Portugal in San Remo, kregen we ook zo´n kleine maaltijd.voorgeschoteld.
Bij ons drankje kregen we een schaaltje met lekkere dingen. Stukjes kaas, olijven en nog veel meer. We besloten om nog maar een drankje te nemen en weer kwamen schaaltjes met lekkere zaken. We hebben er maar van genoten en mensen bekeken die langs kwamen. De tapa's die, zoals wij later vernamen, zo genoemd worden hadden onze magen reeds gevuld. Ik moet ook zeggen dat zulke rijkelijk gepresenteerde tapa niet vaak hebben gehad. Eén keertje op omze reis richting Portugal in San Remo, kregen we ook zo´n kleine maaltijd.voorgeschoteld.
We deden nog even een kroegje aan vlak bij het hotel. Binnen gekomen bleken er alleen jongelui te zitten. Bob Marley en andere raggea muziek, dat animeert om een jointje te roken. Ik vroeg aan de barjufvrouw of dit wel een gepaste plaats voor ons zou zijn i.v.m. onze leeftijd. Dit was geen enkel probleem en we werden opgenomen alsof wij er al jaren gast waren.
Na een paar drankjes besloten we maar af te sluiten en 2 minuten later waren we weer in het hotel.