Tocht over het Velebitgebergte:
Het Velebitgebergte in de winter met zijn besneeuwde toppen op meer dan 1700 meter hoogte.
De gereden route over de pas.
Normaal, waneer je naar de Dalmatische kust rijdt, doe je dat via de autoweg of alternatief via de Plitvice meren. Uiteindelijk komt het moment dat je door de Sveti Rock tunnel moet, of alternatief er omheen. Als er een zeer sterke BORA wind is, kan het zijn dat de tunnel gesloten wordt en je om moet rijden. Niet dat de tunnel het probleem is maar de vele afdalingen en bruggen, waar de wind dan overheen waait. Men is steeds bezig de begaanbaarheid van deze autoweg te verbeteren door windvangers aan te brengen. In de zomermaanden heb je hier niet zo vaak last van. Meestal is dat in de herfst en winter dat de BORA zijn werk probeert te doen.
Het was in de zomer van het jaar 2008 dat wij met onze T4 bus op weg gingen naar het eiland Vir waar wij een appartementje hadden. Ver voor de Sveti Rock tunnel kregen we al een waarschuwing dat de tunnel i.v.m. de Bora gesloten was. Voor ons reed een Oostenrijkse auto, die van de autoweg af ging. Resoluut ging hij bij een T-kruising links af. Zo te zien wist hij waar hij naar toe ging. Toch een geruststelling. Dan hoef ik zelf niet te puzzelen. Het duurde even toen de Oostenrijker stopte en aan mij vroeg ik hier bekend was. Ik deelde hem mede dat ik in goed vertrouwen achter hem aan was gereden. Dat bleek dan een verkeerde inschatting geweest te zijn.
De Volkswagen T4 bus heeft 14 jaar lang zijn trouwe diensten bewezen. De laatste jaren reeds hij als personeeltransport naar Hongarije voor de Messebau. Kennelijk werd hij redelijk mishandeld, want het duurde nog geen twee jaar toen de motor, een 2,5 liter, 5 cilinder, 102 pK, werd opgeblazen. Kilometerstand ver over de 200.000 km.
We gaan weer verder met de Velebittocht. Inmiddels reden we op een onverharde weg, met zowel links als rechts waarschuwingsborden dat het vermijnd kan zijn. (Was in 2008)
Eén van de weinige gebouwen aan deze weg. Een boerderij die, gezien de bomengroei in het gebouw, al jaren leeg heeft gestaan.
Het weer zat mee. Een strak blauwe hemel, geen last van de bora-wind en geen verkeer!
Uiteindelijk komen ons een aantal auto´s tegemoet, ten teken dat het in ieder geval verder gaat. De omgeving bovenop het Velebitgebergte is fantastisch te noemen.
Op de plek waar dit kapelletje staat is voor het eerst de zee weer te zien. Waarschijnlijk is dit de andere zijde van het gebergte waar het weer naar beneden gaat.
En jawel beneden de bekende parkeerplaats direct na de uitgang van de Sveti Rock tunnel. Ook is nu de BORA wind weer merkbaar.
De weg is op het laatst geasvalteerd en voert over de tunnelbuizen naar de andere kant.
Uiteindelijk rijden we weer op een normale weg. Op de achtergrond de brug van de autoweg. Daar kom je niet direct op uit.
Was het een avontuur? Ja, ik denk het wel als je ergens rijdt waar je helemaal geen kaart van hebt. Mijn Garmin gaf ook geen weg aan. Heb je eens tijd, dan kan ik deze route aanraden. Inmiddels zullen de landmijnen ook wel opgeruimd zijn.